گجتهای جاسوسی دوره جنگ سرد -(تازه ها -اخبار)
جاسوسی کار خطرناکی است. برای جاسوسی باید مجهز به وسایل پیشرفته جمعآوری اطلاعات بود. با فناوری حال حاضر میشود، به اطلاعات، از راه دور حتی از فضا، دست یافت، اما دوره جنگ سرد، جاسوس باید با ظرفت از ابزارها و گجتهای آن روزها استفاده میکرد.
شخصا عاشق داستانهای دوره جنگ سرد هستم، جاسوسی در آن روزها بر خلاف این روزها جذابیت خاصی داشت، این روزها جاسوسی با هک و شنود، جلوه بیرونی جذابی ندارد، اما در آن روزها فناوری جاسوسی، برای عوام ملموستر، فیزیکیتر و جذابتر بود. شاهد این ادعا، مقایسه فیلمهای جاسوسی سالهای اخیر یا فیلمهای چند دهه قبل است، به نظر من که سکانسهای هک که غالبا بسیار تصنعی درست میشوند، اصلا به اندازه سکانسهای نصب یک میکروفن مخفی در فیلمهای قدیمی جذابیت ندارد.

با این مقدمه میرسیم به مرور گجتهای جاسوسی زمان جنگ سرد:
۱- «ریز قاتل» پنهان شده در چتر: این وسیله ابزار ساده و در عین حال مهلکی بود و متشکل از یک کره کوچک ۱٫۵ میلیمتری متشکل از پلاتینیوم و ایردیوم بود. این کره سمی کشنده ricinرا داشت.

«جورجی مارکف» در لندن، هنگامی که منتظر اتوبوس در یکی از خیابانهای لندن بود، با کمک همین وسیله به قتل رسید. او یک بلغاری بود که سال ۱۹۶۹ از کشورش گریخته بود و به عنوان خبرنگار در بیبیسی مشغول کار شده بود. در سال ۱۹۷۸،

۲- میکرون مخفی ویژه پنهانشده در سفارت آمریکا: داستان این میکروفن ویژه خیلی جالب است. این میکروفن را «لئون تِرِمین» طراحی کرده بود. برخلاف میکروفنهای معمول که باید منبع تغذیهای داشته باشند و بعد از دریافت امواج صدا آنها را به امواج رادیویی تبدیل کنند، این میکروفن هیچ منبع تغذیه و یا اصلا جزء الکترونیک نداشت و همین مطلب کشف آن را بسیار دشوار میکرد.
این میکروفن در واقع یک تشدیدگر غیرفعال امواج بود و فقط زمانی فعال میشد که امواج رادیویی با فراکانس معین به سوی آن گسیل میشوند.
میکروفن، یک غشای مقاومتی داشت که به آنتن کوچکی متصل بود. زمانی که صدا با غشا برخورد میکرد، آن را میلرزاند و باعث تغییر مقاومت آنتن میشد. این آنتن به نوبه خود امواج را مدوله و ارسال میکرد و یک گیرنده معمولی امواج رادیویی میتوانست آنها را دریافت کند.

به سبب خصوصیاتی که برشمردم، کشف این میکروفن بسیار دشوار بود.
روسها این میکروفن را در یک قاب چوبی محتوی نشان مشهور عقاب آمریکا، جاسازی کردند و به عنوان «هدیه دوستی» به همپیمان شوروی در جنگ جهانی دوم، اهدا کردند! این میکروفن، از سال ۱۹۴۵ تا زمان کشفاش در سال ۱۹۵۲ در اتاق سفیر آمریکا در شوروی، مشغول فعالیت بود.
در سال ۱۹۵۲، زمانی که یک اپراتور رادیویی انگلیسی، به صورت تصادفی صدای مکالمات سفارت را از رادیو شنود کرد و متوجه قضیه جاسوسی شد، جستجوی وسیع و دشواری صورت گرفت و سرانجام میکروفن به یاری یک دانشمند انگلیسی، کشف شد.
این داستان زمانی علنی شد که شورای امنیت سازمان ملل به دنبال هدف قرار گرفتن یک هواپیمای جاسوسی U2 آمریکا توسط شوروی در حین مأموریت جاسوسی بر فراز شوروی، در سال ۱۹۶۰، تشکیل جلسه داده بود.

در چهارمین روز این نشست، آمریکاییها این میکروفن را به نمایش گذاشتند تا نشان بدهند که جاسوسی آنها در تلافی اقدامات مشابه از سوی شوروی صورت گرفته است. (اطلاعات بیشتر ازاینجا و اینجا)
در این عکس هم میبیند که میکروفن در چه محلی جاسازی شده بود:

۳- شنود به یاری یک گیلاس نوشیدنی: چه کسی تصورش را میکند که از یک گیلاس نوشیدنی بتوان به عنوان وسیلهای برای شنود مکالمات انجام شده تا شعاع سی متری استفاده کرد؟ نی و گیلاس کاذب نوشیدنی، در واقع گجتهای شنود بودند!


۴- فندک جاسوس: فندک یک ابزار محبوب در دوره جنگ سرد برای جاگذاری میکروفن مخفی بود:

۵- ساعتها و عصاهایی که عکس برمیداشتند: این روزها دوربینهای موبایلی که دوربین دارند، بسیار روتین و پیش و پا افتاده شدهاند. اما تصور کنید که در آن زمان و با فناوری غیردیجیتال، ساعتهای مچی یا عصاهایی میساختند که میتوانستند عکس بردارند.


۶- کتابهای رمز و وسایل رمزنگاری: تصویر اول مربوط به کتاب رمز بسیار کوچکی است که از یک جاسوس روسی در انگلستان به دست آمد. تصویر دومی هم مربوط میشود به «انیگما«، ماشین رمزنگاری که از سوی نازیهای مورد استفاده قرار میگرفت و پیچیدهترین رمزهایی که تا آن زمان بشر دیده بود به طور خودکار میساخت. اما تلاش بیوقفه انگلیسیها باعث شد که رمز انیگما سرانجام شکسته شود و متفقین متوجه پیامهای ارسال شده توسط ارتش نازی شوند.


۷- نوشتههای مخفی: اما کشف رمز تنها وقتی میتواند صورت بگیرد که نخست، بتوان به خود پیام رمزی دسترسی داشت. در این عکس میبینید که FBI متوجه پیام مخفی یک نامه که جاسوسان نازی در نیویورک آن را مداد مخصوص نوشته بودند، شده است:

۸- میکروفیلمها: در اینجا میکروفیلمی را میبینید که در یک ساعت مچی پنهان شده و حاوی اطلاعات و عکسهایی است که یک جاسوس نازی از تانکها و هواپیماها و تجهیزات ارتش آمریکا تهیه کرده است:

۹- دوربینهای کوچک: در آن سالها از دوربینهای کوچکی استفاده میشد. دوربینهایی که به راحتی در یک کراوات یا کمربند جاگذاری میشدند:

۱۰- هواپیماهای جاسوسی: این روزها بیشتر اطلاعات جاسوسی از طریق هواپیماهای بدون سرنشین و ماهوارهها به دست میآیند، اما در سالهای دهه پنجاه، از جت U2 برای گرفتن تصاویر هوایی استفاده میشد.
این هواپیما میتوالنست در ارتفاع ۲۱ کیلومتری از سطح زمین پرواز کند و آمریکاییها به اشتباه تصور میکردند که از گزند رادارها وموشک سطح به هوا در امان است.
اما زمانی که در سال ۱۹۶۰، یک U2 بر فراز سوردلوسک روسیه هدف قرار گرفت، آمریکاییها متوجه شدند که اشتباه میکنند.
در این دو عکس یک هواپیمای U2 در حال پرواز و عکسی از بقایای U2 سقوطکرده دیده میشوند:


۱۱- روزنهای برای جاسوسی: در غیاب فناوری فیبراپتیک منعطف که این روزها از سوی پلیس برای مشاهده درون اتاقها مورد استفاده میگیرند، در آن زمان از ابزار ویژهای برای دیدن و عکس برداشتن درون اتاقهای هتلها و آپارتمانها استفاده میشد. سوراخ بسیار کوچکی در دیوار اتاق حفر میکردند و این وسیله را از آن عبور میدادند.

۱۲- کشف میکروفن: یک میکروفن از طریق ردیابی امواج ارسالیاش قابل کشف است. در این عکس شیوه کار روتین آن سالهای دیده میشود:

منبع : http://1pezeshk.com/

